Τα μόνα υλικά που χρειαζόμαστε είναι μια λευκή χαρτοπετσέτα, πράσινο γκοφρέ χαρτί, κίτρινο σύρμα πίπας, ένα πλαστικό καλαμάκι και συρραπτικό. Περνάμε το σύρμα μέσα στο καλαμάκι και αφήνουμε να εξέχει αρκετό για να το στρίψουμε και να φτιάξουμε τους στήμονες. "Ντύνουμε" το καλαμάκι μας με το γκοφρέ και διπλώνουμε στη μέση τη χαρτοπετσέτα, να γίνει τριγωνική. Τη συρράπτουμε όπου χρειάζεται για να στερεωθεί σωστά. Ο κρίνος μας είναι έτοιμος!
Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά, μονάχοι σα λιοντάρια, στες ράχες στα βουνά; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά, να φεύγωμ' απ' τον κόσμο, για την πικρή σκλαβιά; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς, τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Μαύρη μωρέ πικρή ειν' η ζωή που κάνουμε (2) Εμείς οι μαύροι κλέφτες, εμείς οι μαύροι κλέφτες (2) Ολη μωρέ, όλη μερούλα πόλεμο (2) όλη μερούλα πόλεμο το βράδι καραούλι (2) με φό- μωρέ με φόβο τρώμε το ψωμί(2) Με φόβο τρώμε το ψωμί, με φόβο περπατάμε (2) Ποτέ μωρέ, ποτέ μας δεν αλλάζουμε (2) ποτέ μας δεν αλλάζουμε και δεν ασπροφορούμε.
Μάνα μου τα, μάνα μου τα κλεφτόπουλα
Τρωνε και τραγουδάνε, άιντε πίνουν και γλεντάνε (2)
Μα ένα μικρό μα ένα μικρό κλεφτόπουλο
δεν τρωει, δεν τραγουδάει, βάι δεν πίνει δεν γλεντάει(2)
Μόν' τ' άρματα, μόν' τ' άρματά του κοίταζε
του τουφεκιού του λεει "Γειά σου Κίτσο μου λεβέντη"(2)
Πόσες φορές , πόσες φορές με γλίτωσες
απ' των εχθρών τα χέρια κι απ' των Τούρκων τα μαχαίρια (2).