Ο Μάρτης και η μάνα του

Ο Μάρτης και η μάνα του

Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

(Ρίτα Μπούμη-Παπά στο βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος δεύτερο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975)

Πρώτη του Μάρτη (Ποίημα)

Πρώτη του Μάρτη

Είναι η πρώτη του Μάρτη

η Άνοιξη φτάνει!

Ο ήλιος θα καίει,

ζέστη θα κάνει!

Με άσπρη και κόκκινη κλωστή

ας παίξω!

Βραχιόλι στο χέρι μου

θα πλέξω!

Όλο το Μάρτη

αν το φορώ,

δε θα μαυρίσω.

δε θα καώ!

 Βαγγέλης Ηλιόπουλος

Γιατί ο Μάρτης μία κλαίει και μια γελά;

Σύμφωνα με μια παράδοση, ο μήνας  Μάρτης έχει δυο γυναίκες. Η μια είναι όλο δροσιά, χαρά και ομορφιά, και η άλλη φορτωμένη μ’ όλη την ασχήμια του κόσμου. Τα βράδια ο Μάρτης κοιμάται ανάμεσά τους. Όταν γυρίζει από τη μεριά της όμορφης χαμογελά και χαίρεται. Το γέλιο του το παίρνουν οι ηλιαχτίδες και το σκορπίζουν σ’ όλο τον κόσμο και κάνει ηλιόλουστες, ανοιξιάτικες μέρες. Όταν όμως γυρίζει από τη μεριά της άσχημης, σκυθρωπιάζει και θυμώνει και την ανταριασμένη καρδιά του την παίρνουν τα σύννεφα και οι βοριάδες και την κάνουν χιόνια και βροχές.

 Γι’ αυτό ο Μάρτης μία κλαίει και μια γελά!

ΜΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΧΕΛΙΔΟΝΙΣΜΑΤΑ

Ήρθε πάλι η  χελιδόνα                            

ήρθε πάλι η  μεληδόνα 

κάθησε και λάλησε                                       

και γλυκά κελάηδησε.  

Απ΄την θάλασσα μακριά
και μας έφερε καλά.
Την δροσιά και την χαρά
και τα κόκκινα αυγά.

Τα χελιδονίσματα είναι ένα  αρχαίο έθιμο όπου τα παιδιά γιόρταζαν το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό των χελιδονιών και της άνοιξης. Κρατώντας το ομοίωμα ενός χελιδονιού, τριγυρνούσαν στην πόλη και τραγουδούσαν τη "χελιδόνα". Ο κόσμος τους έδινε διάφορα κεράσματα. Το έθιμο της "χελιδόνας" συνεχίστηκε σε πολλές περιοχές τη Ελλάδας ως τα νεότερα χρόνια..

ΧΕΛΙΔΟΝΑ

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ¨ΜΑΡΤΗ΄

Ο 
¨Μάρτης¨ σύμφωνα με το έθιμο είναι ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από κόκκινη και άσπρη κλωστή, το οποίο σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση προστατεύει τα πρόσωπα να μην καούν από τον πρώτο ήλιο της άνοιξης. Φτιάχνεται την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου και φοριέται από την 1η Μαρτίου έως και τα τέλη του μήνα ή μόλις δουν το πρώτο χελιδόνι. Όταν βγει κρεμιέται στα κλαδιά ενός δέντρου για να το πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τη φωλιά τους ή στα κλαδιά μιας τριανταφυλλιάς για να τους χαρίσει ανθοφορία. Αν πάλι το Πάσχα πέσει μέσα στο μήνα Μάρτιο, το καίνε στη λαμπάδα της Ανάστασης.